Her günü bir öncekinden daha otoriter bulmamı normal karşılayacak insanlarla tanışma lüksüm var mı bilmiyorum. Düşünsenize tanışmanın lüks olduğu bir toplumda yer altına çekilmek gibi sıradan işlerin peşinden koşmak aslında sıra dışı olduğumuzu ilan edişimizdir bir bakıma. Marjinallik uğruna sıradanlaşan insanın ayakkabılarını bağlarkenki durumu ne kadar komik izler bırakırsa zihnimizde sıradanlaşmamak adına sıradanlaşan insanımızın dişiyle soda açışını da o kadar ciddiye almamız gerekecektir. Büyüklerimizden nakledilen hiçbir atasözü tam olarak bu konuya parmak basmamakla birlikte ottan çöpten bir sürü sözün baş tacı yapılmasını da ilginç bulduğumu ifade etmeden geçemeyeceğim. Şu dışarıda vıraklayan kurbağaların psikolojisi ne kadar düzgünse atalarımızın psikoloji de en az o kadar düzgündü. Fakat marjinalleşmek adına bizim psikolojimizin ağır yaralı olduğu kanaati taşımaktayım. Bu konuda rahmetli Müslüm Gürses ne düşünürdü bilmiyorum şahsen. Bilmemenin ayıp olmadığını öğretmişlerdi bize yıllar önce. Öğrenmemek ise tamamen marjinalliktir, diyelim de kapansın bu mevzu artık...


-kısa çöp-